Oprema Naslovi iz rubrike

Specijalistička oprema pripadnika
ruske Uprave "A"


Naslovna fotografija

Objavljeno u rubrikama: Oprema Foto: K. Lazarev

Dana 29. jula 1974[1]. godine, na sednici Saveta ministara tadašnjeg SSSR-a, predsednik KGB (rus. Комитет государственной безопасности) Jurij Andropov potpisao je naredbu zavedenu pod brojem 0098/OV (rus. особaя важность), koja se najvećim delom odnosila na izmene u organizaciji tadašnje Sedme uprave, odnosno na ustrojavanje posebne Grupe „A“.

Brojne uspešne intervencije, velika dela, ali i žrtve pripadnika, izgradili su tradiciju vrednu svakog poštovanja. Danas se ruske „Alfe“ smatraju izuzetno obučenim i profesionalnim specijalcima visokog morala i odanosti svojoj zemlji. Izvršavanje složenih taktičkih zadataka, pored ostalog, zahteva i kvalitetnu specijalističku opremu koja im pomaže da u opasnim situacijama ostvare prednost u odnosu na protivnike.

Turbulentne devedesete

Slom ruske ekonomije tokom devedesetih godina prošlog veka u velikoj meri se odrazio i na deo nacionalne industrije koja proizvodi taktičku opremu i naoružanje. Nestabilnost domaće valute oblikuje procese proizvodnje nacionalnih proizvođača koji se odlučuju za što prostije projekte. Pred konstruktore su postavljani zahtevi da krajnja rešenja budu robustna, pouzdana u što većoj meri, relativno jednostavna, ali prvenstveno jeftina za proizvodnju. Zajednička karakteristika projekata ovog perioda odnosila se na to da je većina njih, u stvari, predstavljala modifikacije čuvenog sistema „Kalašnjikov“ koji se prilagođavao potrebama tadašnjih ruskih jedinica za specijalne namene. Takođe, vrlo malo pažnje obraćalo se i na spoljašnji izgled oružja, što je praksa koju ruski konstruktori počinju da napuštaju tek u današnje vreme. Neki od ranijih projekata jesu[2] i čuveni „AS Val“ (rus. Автомат Специальный Вал), kao i modularna puška „Groza“[3], „Altin“ titanijumski balistički šlem i drugi.

Činjenica da je najveći deo opreme i naoružanja ruskog specnaza dolazio od nacionalnih proizvođača, pored ekonomskog, bila je posledica i političkog faktora, odnosno političkih odnosa SSSR, pa zatim i Rusije, sa „zapadnjačkim“ zemljama.

Buđenje ruskog medveda

Krajem prve decenije novog milenijuma Rusija, na čelu sa Vladimirom Putinom, beleži ekonomski rast. Prilike u zemlji se stabilizuju, a država postaje sve značajniji faktor na međunarodnoj političkoj sceni. To se u velikoj meri odražava i na vojnu moć zemlje: tehnika se umnožava i razvija do te mere da danas ruski konstruktori u mnogim oblastima predstavljaju najnovija dostignuća, postavljajući tako standarde ostatku sveta. Priliv novca uzrokovao je velike promene i u opremanju ruskog specnaza[4], čije jedinice uvode u upotrebu i opremu brojnih kompanija Zapadne Evrope, ali i SAD (na primer nemačke „Heckler & Koch”, švajcarske „SIG Sauer”, švedske „Aimpoint”, američke „Colt”, „Remington“ i dr). Ruskim državnim rukovodiocima i specijalcima postaje jasno da, ukoliko žele da održe korak sa ostatkom sveta, moraju prihvatati i proizvode iz inostranstva, iako ta praksa i danas nailazi na brojne kritike. Jedinica koja je u tome prednjačila jeste elitna Uprava „A“, za koju se danas može tvrditi da među ruskim specijalnim jedinicama koristi najviše različitih modela opreme inostranih proizvođača.

Spoj starog i novog

U okviru opreme svake formacije, posebno kada su u pitanju jedinice ove vrste, treba napraviti razliku između opreme kojom jedinica raspolaže i one koja je u aktivnoj upotrebi. Imajući to u vidu, ruske „Alfe“ raspolažu i modelima naoružanja i opreme iz osamdesetih i devedesetih godina prošlog veka, ali se vrlo retko koriste. NJihova upotreba se velikim delom ograničava na obuku mlađih generacija „Alfi“, pre svega zbog toga što je najveća šansa da se specijalci sukobe sa neprijateljima koji su naoružani upravo ovim starijim modelima, koji su, zahvaljujući niskoj ceni i hiperprodukciji, veoma zastupljeni na crnom tržištu. Specijalci moraju znati osnovne karakteristike oružja koje može biti upotrebljeno protiv njih, ali takođe i znati da ga upotrebe prilikom intervencije ukoliko bude potrebno.

U drugoj kategoriji jesu modeli naoružanja i opreme koje današnje „Alfe“ najčešće koriste prilikom intervencija, a odnose se na najnovije serije nacionalnih i proizvođača iz inostranstva.


Poluautomatski pištolji "Glock-17 Gen 3" na zaduženju u jedinici. Foto: K.Lazarev

U kategoriji pištolja najviše su zastupljeni poluautomatski modeli, među kojima na prvom mestu treba izdvojiti austrijske „Glock 17 Gen 3”, kao i modele četvrte generacije iste serije, svi u kalibru 9x19 mm Parabellum/Luger. Konstrukcije ramova ovih modela dozvoljavaju montiranje taktičke opreme pomoću koje strelac prilagođava oružje potrebama intervencije. Tako, elitnim „Alfama“ na raspolaganju stoje uređaji „TLR-1” i „TLR-2” kompanije „Streamlight” koji objedinjuju taktičku lampu i laserski obeleživač cilja. Zastupljeni su i švajcarski modeli „SIG Sauer P-226”, zatim brazilski „Taurus PT 24/7 G2“, svi u kalibru 9 milimetara. Jedinica raspolaže i manjim brojem pištolja „CZ-75 SP-01 Shadow” koji se najčešće koriste prilikom takmičenja u streljaštvu. Među modelima nacionalnih proizvođača zastupljeni su „SR-1M“, kao i „SR-1MP“, u kalibru 9x21 mm. Prisutni su i prigušeni kompaktni modeli „PB 6P9“[5] u kalibru 9x18 mm, ali i novi ruski "STRIŽ" (enlg. Strike One), kompanije „Arsenal Firearms“, koji vizuelno veoma podseća na austrijske „Glock”, a u jedinici su u upotrebi modeli predviđeni za kalibar 9x19 mm Para. Za potrebe spuštenog nošenja oko noge „Alfe“ na raspolaganju imaju kvalitetne taktičke holstere među kojima se najviše koriste „BLACKHAWK! Serpa Tactical Level 2” i “Level 3”, zatim američki „5.11“ rađeni za modele „Glock”, kao i holstere kompanije „Safari Land”. Treba istaći da je specijalcima dozvoljeno da lično naoružanje kao i opremu neograničeno prilagođavaju svojim potrebama, pa se isti modeli vrlo često mogu videti u različitim konfiguracijama, pa čak i obojeni u različite boje i maskirne šare.

Za potrebe intervencija u urbanim uslovima najčešće se koriste različiti automati i jurišne puške. U kategoriji automata izdvajaju se nemački „HK-MP5 A5“ koji su ujedno i najkritikovaniji u ruskoj javnosti. Dozvoljavajući četiri režima rada (što je jedna od razlika u odnosu na starije slične modele „A3“), ovi pouzdani automati predviđeni su za kalibar 9x19 milimetara, a „Alfe“ ih najčešće koriste u konfiguraciji sa upucanim „red dot“ nišanom tipa „Aimpoint Comp M3“, ili holografskim „EOTech XPS2-0” ili modelima „552“. Ruske boje zastupaju kompaktni modeli „PP-19-01 Витязь“[6] predviđeni za kalibar 9x19, nacionalne kompanije „IŽMAŠ“, zatim „SR-2 MR Veresk“ u kalibru 9x21 mm, koji se često koriste u konfiguraciji sa prigušivačem pucnja i „red dot” nišanom tipa „PK-022“ nacionalnog proizvođača. Ovi kompaktni modeli vizuelno podsećaju na izraelsko oružje za ličnu zaštitu „Uzi“ ili nemačke „HK MP7“. Vizuelno slični jesu i modeli „AEK-919K“. Izrazito kompaktni[7] ovi modeli u standardnoj verziji opremljeni su refleksnim nišanom i prigušivačem pucnja, a predviđeni su za kalibar 9x18 milimetara Makarov.


Uvežbavenje taktičko-borbene upotrebe sistema sličnih američkom "Colt". Foto: K.Lazarev

Jedinica raspolaže i manjim brojem „hibridnih“ čeških pušaka „VR-1” koje su nabavljene u poluautomatskoj verziji i u kalibru 9x19 mm Parabellum/Luger, a koje se koriste isključivo radi navikavanja ruskih specijalaca na sistem “Colt”, s obzirom da su pomenuti češki modeli veoma slični američkim.

U kategoriji jurišnih pušaka svakako preovlađuje sistem „Kalašnjikov“. Jedinica raspolaže sa nekoliko modela koji su predviđeni za 7,62x39 i 5,45x39 mm. Među modelima najzastupljeniji su „AK-74U“, “AK-74 M”, kao i serije „104“, „105“, „107“, odnosno starije serije pušaka „AS Val“.


Jurišne puške po sistemu "Kalašnjikov" čine osnovno primarno naoružanje "Alfi". Foto: K.Lazarev

Svi modeli su izrazito modifikovani, pa su tako mnogi opremljeni teleskopskim kundacima kompanije „Magpul“, a značajan broj pripadnika montira i rukohvate pomenute kompanije na lično naoružanje. Pored ovih, u upotrebi su i teleskopski kundaci poznatog izraelskog proizvođača "CAA", u modelima "CAA CBS", kao i "CBSCP", a na zaduženju su i modeli nacionalnog proizvođača "Zenit". Standardne „Picatinny“ šine nabavljaju se od nacionalnog proizvođača „Zenit“, na koje se montira različita oprema poput lampi iste firme, kao i proizvođača „Perst“[8], od kojeg se nabavljaju i laserski obeleživači cilja. Na šinama na gornjoj strani sanduka pušaka montiraju se nišanski uređaji, a pored prethodno pomenutih, ruske „Alfe“ raspolažu i refleksnim nišanima nacionalnog proizvođača „Viking“, zatim modelima „Aimpoint Comp M4” i “Aimpoint Micro T-1”. Ovi ne uveličavajući nišani mogu se kombinovati sa „flip-to-side” uveličavajućim uređajima za nišanjenje koji se nabavljaju od kompanije „EOTesh“. Na usta cevi se po pravilu montiraju kompenzatori trzaja kompanije „Zenit“, a za potrebe pothvata oružja mogu se montirati vertikalne drške istoimenog proizvođača, kao i strane kompanije „UTG“, od koje se nabavljaju i ergonomske obloge pothvata. Ruske „Alfe“ nedavno su dobile i manji kontingent jurišnih pušaka „HK-416“u kalibru 5,56x45 mm NATO.

U kategoriji pušaka za precizno gađanje ruskim specijalistima na raspolaganju stoji više modela različitih namena. Tako za dejstva na srednjim distancama i dalje se efikasno upotrebljava puška „VSS[9] Vintorez“ u kalibru 9x39 milimetara koji se odlikuje izuzetnom probojnošću na distancama do 300 metara, dok masivni prigušivač pucnja na ustima cevi omogućava prilično tiho dejstvo. Za ove čuvene ruske modele specijalista snajperizma „Alfi“ S.A. kaže da: „... će u upotrebi biti dokle god protivnici budu ljudi“. Za istu namenu koriste se i nemačke poluautomatske puške „HK-417” u kalibru 7,62x51 mm NATO, koje su nedavno nabavljene za potrebe jedinice. Nemačke puške prilagođavaju se potrebama preciznog gađanja montiranjem optičkog nišana kompanije „Schmidt & Bender“. U upotrebi je i velikokalibarska prigušena puška sa sistemom manuelnog repetiranja „Выхлоп“, koju je konstruktor Vladimir Zlobin namenio za kalibar 12,7x55 mm. Kao kruna među ruskim puškama iz ove kategorije smatra se „ORSIS T-5000“ sa sistemom manuelnog repetiranja, koji se izrađuje u kalibrima 7,62x51 mm NATO, .308 Winchester i .338 Lapua Magnum. Na ove modele se po pravilu montiraju optički nišani „Night Force“. Od inostranih modela, zastupljene su puške iz serije „Remington 700”, zatim odlične finske puške „Sako TRG”, kao i manji broj pušaka "Blaser R93 LRS Tactical 2" u kalibru .308 Winchester.

Među individualnim sredstvima za podršku izdvajaju se ruski laki mitraljez „Pečenjeg“, na osnovu kojeg je rađen i čuveni srpski model „Zastava M-84“, a od skoro ruske „Alfe“ raspolažu i manjim brojem belgijskih mitraljeza „FN Minimi”u 5,56x45 mm NATO.

Od uniformi, specifično za ruske „Alfe“ jeste da vrlo često prilikom intervencija i uopšte pojavljivanja u javnosti oblače dvodelne uniforme u maskirnoj šari „Multi Cam”. Pantalone, borbeni taktički duksevi i bluze nabavljaju se od odličnog proizvođača „Crye Precision” u linijama „G2” i „G3“. Pored ovih, „Alfe“ koriste i uniforme u ruskoj maskirnoj šari „SURPAT“, zatim „Woodland”, kao i crne dvodelne uniforme za intervencije u urbanoj sredini.


Različiti modeli balističkih prlsuka na zaduženju u jedinici. Foto: K.Lazarev

Radi zaštite pripadnika prilikom intervencija oblače se balistički prsluci koji su deo ruskog projekta „Gladijator“ nacionalne firme „Fort tehnologija“ i koji se za potrebe „Alfi“ izrađuju u različitim maskirnim dezenima. Ista kompanija isporučuje i štitnike za ramena, kao i prepone. Pored ovih, u upotrebi su i prsluci nacionalnog proizvođača "Armakom". Zaštita glave ostvaruje se balističkim šlemovima, među kojima ruski specijalci daju prednost šlemovima „LŠ3-1+” nacionalnog proizvođača "Armokom", rađeni po uzoru na inostrane "Ops Core" modele, a od nacionalnog proizvođača nabavljaju se i moderni „“ZŠ Tor“, zatim „AZŠ-2“ i „ZŠ-09“. Jedinica raspolaže i manjim brojem masivnih šlemova „ALTIN“, rađenim po principu "Titanium Sphera". Fragmentaciona zaštita očiju obezbeđuje se naočarima „ESS”, „Revision“, koje se nabavljaju u različitim bojama stakala (za korišćene u uslovima jake sunčeve svetlosti, pri veštačkoj svetlosti, u uslovima smanjene vidljivosti i dr). Obavezan deo opreme svakog pripadnika jesu i antifone/komunikacioni setovi „PELTOR“ i „Liberator II“.

Praksa ruskih „Alfi“ vredna svake pohvale odnosi se na okolnost da pripadnici u svakoj prilici oblače i montiraju kompletnu borbenu opremu, čak i kada se takmiče u praktičnom streljaštvu ili izvode javni prikaz građanima. Prema rečima specijaliste S.A, ovo iz razloga što: „Specijalac mora da sraste sa svojom kompletnom opremom kako ga ne bi ometala prilikom intervencije. Bez obzira je li sunce, sneg ili kiša, intervencija ili sportsko takmičenje, mi uvek izlazimo potpuno spremni. Tako umanjujemo mogućnost da nas neko iznenadi“.

Objavljeno u "Vojnotehničkom glasniku", naučnom časopisu Ministarstva odbrane Republike Srbije, broj 1, januar-mart 2016. godine.

[1] Pomenuti datum proslavlja se kao Dan elitne Uprave „A“ i obeležava se svake godine.
[2] I dalje su u upotrebi u jedinicama ruskog specnaza.
[3] Pune oznake „OC-14 Groza“, a poslednja reč prevodi se kao „oluja“.
[4] Izraz nastao od ruske fraze „specialno naznačenie“, koja u prevodu znači „specijalna namena“. Pomenuti izraz često se pogrešno upotrebljava za označavanje ruske specijalne jedinice, jer se, u stvari, odnosi na sve ruske jedinice za specijalne namene.
[5] Rus. пистолетбесшумный.
[6] Razvijen posebno na zahtev ruske jedinice "Витязь".
[7] Kompaktnosti oružja doprinosi i teleskopski kundak.
[8] Serije „Perst-3“ i „Perst-4“.
[9] Rus. Винтовка снайперская специальная.

Tekst je autorsko delo administratora sajta. Tekst je u celini zaštićen autorskim pravima. Kopiranje ili preuzimanje na drugi način, bez dozvole administracije, podložno je tužbi.

© specijalne-jedinice.com | Sva prava zadržana | Pravila korišćenja