Specijalna brigada Vojske Republike Srbije

Ponos Kopnene vojske Srbije. Elitizam pripadnika brigade ogleda se u posebnoj obučenosti, opremljenosti, ali i dokazanoj odanosti i hrabrosti.

OSNIVANJE I NAMENA


Amblem jedinice

Istorija srpskog naroda ispunjena je brojnim ratovima i stradanjima. Srpski vojnici polagali su živote u odbrani i oslobođenju svoje zemlje i svog naroda u oslobodilačkim ratovima protiv turske države[1] i oba svetska rata[2]. Početkom devedesetih godina desio se i oružani sukob na prostoru bivše Jugoslavije, da bi već krajem devedesetih i početkom novog milenijuma tadašnja Vojska Savezne Republike Jugoslavije[3] branila južnu pokrajinu, Kosovo i Metohiju. Ipak, teška vremena iznedrila su i herojska imena i podvige, koji su ugrađeni u srpsko usmeno predanje i pisanu istoriju i danas predstavljaju nadahnuće za mlade generacije srpskih vojnika i građana.

Intenziviranjem oružanih sukoba na teritoriji bivše Jugoslavije, državni vrh Republike Srbije donosi odluku o ustrojavanju jedinica za specijalne namene u okviru vojske, čija bi posebna obučenost i opremljenost mogla biti upotrebljena radi izvršavanja najsloženijih borbenih zadataka. Tokom 1992. godine ustrojena je 72. desantno - jurišna brigada, a njeni pripadnici bili su prepoznatljivi po beretkama bordo boje koje i danas predstavljaju simbol prestiža među srpskim vojnicima. Ubrzo po osnivanju, brigada menja naziv i nastavlja postojanje kao 72. specijalna brigada, a operativne organizacione celine činili su Bataljon Vojne policije za protivteroristička dejstva, Prvi izviđačko - diverzantski bataljon (nastao od ranijih diverzantskih odreda JNA[4], isprva nazivani "Lavovi" a kasnije se kao prepoznatljiva obeležja usvajaju motiv lobanje sa bordo beretkom i kompasom), Bataljon za prepadna dejstva, Bataljon za podršku, kao i prateće jedinice, poput grupe za logistiku, grupe za vezu i tome slično.

Ko sme, taj može!
Ko ne zna za strah,
taj ide napred!
U narednom periodu organizacija brigade se prilagođava aktuelnim potrebama, pa se Bataljon za podršku smanjuje na rang čete, dok Bataljon za prepadna dejstva menja naziv u Drugi izviđačko - diverzantski bataljon, koji će zajedno sa 1. izviđačko - diverzantskim bataljonom kasnije činiti 72. izviđačko - diverzantski bataljon Specijalne brigade. Danas Vojska Srbije u okviru Kopnene vojske raspolaže modernom jedinicom posebno obučenih vojnika, Specijalnom brigadom Vojske Srbije, koja je oformljena 29. septembra 2006. godine preformiranjem i objedinjavanjem 72. specijalne brigade, 63. padobranske brigade, pripadnika elitnog 82. pomorskog centra koji su nakon osamostaljenja Republike Crne Gore prešli u Srbiju i određenog broja pripadnika tadašnjeg Protivterorističkog odreda "Kobre"[5]. Od posebnoj je značaja istaći da su ranije 72. specijalna i 63. padobranska brigada odlikovane Ordenom narodnog heroja oktobra 1999. godine, kao i Ordenom ratne zastave juna 2000. godine, priznanjima za izuzetne zasluge tokom oružanog sukoba na Kosmetu, krajem devedesetih godina.

Specijalna brigada Vojske Srbije organizovana je u kasarnama "Rastko Nemanjić" u Pančevu, na periferiji Beograda, kao i u "Aerodromu" u Nišu. Po osnivanju nove jedinice, dužnost komandanta dobija iskusni brigadni general Ilija Todorov. Tokom 2013. godine dužnost preuizma brigadni general Jelesije Radivojević, a početkom 2015. godine na funkciju komandanta dolazi pukovnik Zoran Veličković, koji je 23. aprila iste godine ukazom predsednika republike unapređen u čin brigadnog generala.



Jedinica je pod direktnom komandom Generalštaba Vojske Srbije i osposobljena za izviđačke, izviđačko - diverzantske, prepadne protivterorističke i diverzantske zadatke, obaveštajne i kontraobaveštajne akcije, oslobađanje talaca, razoružavanje kriminalnih grupa i terorista, u svim uslovima u operacijama Kopnene vojske i Vojske Srbije. Specijalna brigada Vojske Srbije može efikasno izvršavati i blokiranje rejona i objekata, desantiranje i snabdevanje iz vazduha, odnosno pružati pomoć u ljudstvu i tehnici civilnom stanovništvu u slučaju elementarnih nepogoda. Shodno potrebama i vrstama zadataka, elitna brigada se ojačava artiljerijom za podršku, oklopnim jedinicama, inžinjerijom, jedinicama za vezu. U sadejstvu sa drugim jedinicama Vojske Srbije, kao i Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srbije, Specijalna brigada može izvršavati i ostale borbene i/ ili bezbednosno - obaveštajne zadatke, što je precizno uređeno Strategijom odbrane i Vojnom doktrinom oružanih snaga Republike Srbije.

ORGANIZACIJA

Specijalna brigada Vojske Srbije je taktička jedinica, organizovana po modularnom principu[6]. Usvojena sistematizacija predviđa komandni element organizovan u kasarni "Rastko Nemanjić", a koji čine Komanda jedinice i Komandni bataljon. U istoj kasarni smešten je i većinski deo operativnog kadra, Bataljon za protivteroristička dejstva "Sokolovi" i 72. izviđačko-diverzantski bataljon, u okviru kojeg je organizovana i 82. četa podvodnih diverzanata koju većinom čine pripadnici ranijeg 82. diviziona podvodnih diverzanata legendarnog 82. pomorskog centra. Shodno nameni i potrebama, 63. padobranski bataljon smešten je u "Aerodromu" u Nišu.

AMBLEM I SLAVA JEDINICE

Amblem Specijalne brigade predstavlja amblem Komande Specijalne brigade i u obliku je štita crvene boje u kojem se nalazi soko raširenih krila i simbol padobrana, koji zajedno simbolizuju objedinjavanje 72. specijalne i 63. padobranske brigade. Radi poštovanja bogate tradicije elitnih jedinica, Bataljon za protivteroristička dejstva zadržava sokola i tri munje u amblemu, a pripadnici 72. izviđačko-diverzantskog bataljona zadržavaju broj 72 u amblemu sa grifonom kao osnovnim motivom. Amblem 63. padobranskog bataljona čini simbol padobrana[7] sa brojem 63.

Slava Specijalne brigade je Sveti Sava i obeležava se 27. januara svake godine. Rastko Nemanjić bio je najmlađi sin Stefana Nemanje, srpskog velmože iz 12. veka i rodonačelnika srpske dinastije Nemanjića. Kao mladić, Rastko je odbacio svetovni život i državničke poslove i po odlasku na Svetu Goru se zamonašio u ruskom manastiru Svetog Pantelejmona, kada i dobija monaško ime Sava. Zajedno sa ocem Nemanjom Sava je podigao veliki manastir Hilandar na Svetoj Gori. Izborio se za samostalnost srpske crkve 1219. godine. Postao je prvi srpski arhiepiskop i zakonodavac, napisavši i čuveni crkveni zakon "Nomokanon" ili "Zakonopravilo", kao i žitije o svom ocu. Nakon smrti proglašen je za sveca, a njegov kult čini važan deo srpske tradicije. Svakog 27. januara organizuju se proslave u obema kasarnama, u prisustvu vojnog i državnog rukovodstva, kao i crkvenih velikodostojnika.

SELEKCIJA I OBUKA

Odluku o konkursu za radno mesto u Specijalnoj brigadi Vojske Srbije donosi Komanda Specijalne brigade, a ista odluka po pravilu sadrži i podatak o broju i vrsti raspoloživih mesta u jedinici. Na konkurs se mogu prijaviti oficiri, podoficiri i profesionalni vojnici starosti do 30 godina života sa prethodnim radnim stažom od minimum dve godine u okviru Vojske Srbije i najmanje vrlo dobrom godišnjom službenom ocenom (uslov za oficire i podoficire), dok se na dužnosti profesionalnog vojnika mogu prijaviti i civilna lica koja su dobrovoljno služila vojni rok sa oružjem. Po isteku roka za podnošenje prijava, a pre pozivanja kandidata na testiranja, vrše se temeljne bezbednosne provere svakog prijavljenog kandidata. Neće se pozivati oni kandidati koji su u prošlosti bili osuđivani u krivičnom postupku, niti oni koji imaju status optuženog u krivičnom postupku u momentu vršenja bezbednosnih provera. Kandidati kod kojih ne postoje bezbednosne smetnje pozivaju se na testiranja psiho-fizičke spremnosti koja se izvode u okviru kasarni Specijalne brigade u Pančevu i Nišu. Testovi fizičke snage i kondicije obuhvataju nekoliko disciplina u kojima kandidati moraju zadovoljiti kriterijume označene kao minimalne, a shodno ostvarenim rezultatima vrši se i rangiranje kandidata. U okviru ovih provera kandidati će obaviti i razgovor sa starešinama iz jedinice, kako bi se stekao bolji utisak o psihološkom profilu svakog od njih, a posebno o njihovim motivima da postanu deo elitne jedinice. Testovi se, po pravilu, izvode po unapred određenim standardima. Minimalni kriterijumi iz pojedinih disciplina moraju se ostvariti za određeno vreme, dok se u drugim pažnja obraća na ponašanje kandidata prilikom izvođenja discipline. Kandidati koji zadovolje kriterijume na ovim testiranjima, upućuju se na specijalistički lekarski pregled koji se izvodi na Vojno-medicinskoj akademiji u Beogradu, a pozitivno mišljenje lekara je neophodan uslov za pozivanje kandidata na napornu selektivnu obuku koja traje 9 nedelja (za kandidate koji konkurišu za radno mesto u Bataljonu za protivteroristička dejstva ili 72. izviđačko - diverzantskom bataljonu), odnosno 13 nedelja za kandidate koji konkurišu za radno mesto u 63. padobranskom bataljonu Specijalne brigade.

Tokom napornog drila u proseku odustane najveći broj kandidata, a svrha intenzivnih psihofizičkih provera i zadataka jeste da izdvoji najspremnije pojedince koji bi u narednim godinama obuke mogli, uz intenzivnu obuku, postati najelitniji vojnici srpske vojske. Tokom ove faze sve vreme su prisutni i lekari koji vode računa o zdravlju svakog kandidata i koji, shodno stručnoj proceni, mogu udaljiti kandidata sa selekcije i protivno njegovoj volji, ukoliko postoji konkretna opasnost od ugrožavanja zdravlja kandidata.

U ovoj fazi obuka kandidata sadrži i elemente taktičke obuke, a posebno taktiku izvođenja specijalnih dejstava (izviđačka, diverzantska, prepadna, protivpobunjenička i protivteroristička), obuku naoružanja i vatrenu obuku po standardima brigade, tehničkih sredstava i posebne opreme, topografije, strojeve obuke, osnovne padobranske i tome slično. Fizička sprema kandidata diže se i izvođenjem marševa po nepristupačnom terenu u punoj ratnoj opremi, dužine 20 - 40 km. Po završetku drila, instruktorski tim donosi konačnu odluku o statusu preostalih kandidata, a shodno njihovim ostvarenim rezultatima.

Oni koji zadovolje standarde upućuju se na osnovnu obuku koja po pravilu traje 8 nedelja i izvodi se kako u okviru kasarni Specijalne brigade, tako i na vojnim poligonima i drugim lokacijama u Srbiji. Značajan deo osnovne obuke izvodi se u okviru kasarne "Rastko Nemanjić" u Pančevu koja raspolaže i situacionom streljanom zatvorenog tipa i otvorenim strelištem za gađanja do 300 metara, zatim poligonom za MES (minsko - eksplozivna sredstva), poligonom "Gradski ambijent" namenjenim za uvežbavanje dejstava u urbanoj sredini, poligonom "Seoski ambijent", namenjenim za uvežbavanje dejstava u ruralnoj sredini. Kasarna raspolaže i odličnim taktičkim poligonom u okviru kojeg se nalaze rovovi, zakloni raznih vrsta i skloništa, a shodno potrebama obuke, mogu se postaviti i simulacije saobraćajnica. Poligoni ove vrste od velikog su značaja za uvežbavanje napadnih i odbrambenih dejstava. Pripadnici 72. izviđačko - diverzantskog bataljona uvežbavaju postavljanje eksploziva za rušenje materijala i elemenata od betona drveta, čelika i sl, na poligonu za rušenje materijala i elemenata. Na poligonu za veranje uvežbavaju se elementi urbane alpinistike, kao i specijalne radnje veranja, a tu je i poligon sa pešadijskim preprekama, kao i poligon sa tzv. diverzantskim preprekama, sportski tereni i sportski centar.

Tokom osnovne obuke obavezan je i kurs osnovne padobranske obuke i svaki kandidat je obavezan da izvede po tri padobranska skoka. Skokovi se izvode na uređenim i neuređenim desantnim prostorima i rejonima aerodroma u Nišu, Batajnici, Utvi i Kovinu. Elemente alpinističke obuke pripadnici Bataljona za protivteroristička dejstva "Sokolovi" i pripadnici 72. izviđačko - diverzantskog bataljona izučavaju na planini Stol kod Bora, dok pripadnici 63. padobranskog bataljona obuku ove vrste prolaze u rejonu Sićevačke klisure.

Po završetku osnovne obuke organizuje se finalni eliminacioni ispit koji podrazumeva psiho-fizičke provere, ali i provere stručnih znanja iz elemenata obuke koje su kandidati prolazili u prethodnim fazama. Poslednja faza ovog ispita jeste završni marš u punoj opremi sa taktičkim elementima i kontrolnim tačkama. Po završetku ovog ispita, sabiraju se rezultati preostalih kandidata u proteklim mesecima obuke. Samo najbolji biće primljeni u jedinicu i raspoređeni na novo radno mesto do kojeg su morali proći trnovit put i dokazati da su dostojni biti deo elite Vojske Srbije.

Novopridošli pripadnici Specijalne brigade Vojske Srbije nastavljaju sa stručnim usavršavanjima koja su predviđena planom i programom obuke pripadnika brigade. Obuka u zimskim uslovima izvodi se na planinama Kopaonik, Jastrebac i drugim, a podrazumeva obuku ili trenaž u skijanju (alpsko i nordijsko skijanje), obuku preživljavanja, zimske alpinistike, obuku traganja i spasavanja u zimskim uslovima, kao i obuku borbenih dejstava sa elementima napada, odbrane, zasede, prepada, diverzije, izviđanja i tome slično. Osnovna ronilačka obuka pripadnika Specijalne brigade Vojske Srbije izvodi se na rekama Dunavu i Savi, odnosno na Zaovinskom jezeru na planini Tara. Takođe, deo ronilačke obuke izvodi se i na crnogorskom primorju, najčešće u saradnji sa Specijalnom antiterorističkom jedinicom - SAJ, ali i u inostranstvu kroz združene vežbe sa različitim temama.



Specijalistička obuka pripadnika brigade realizuje se i kroz stručne kurseve koji su usklađeni shodno namenama bataljona brigade, pa se tako pripadnici mogu uputiti na izviđačko - diverzantski kurs, kurs vojne policije, zatim kurs rečnog diverzanta, kao i kurs lakog ronioca, osnovni i viši kurs iz oblasti preciznog gađanja, sanitetski kurs, kurs upotrebe sredstava veze, kurs vožnje borbenih i oklopnih vozila, kurseve stranih jezika i druge. Kursevi se, shodno mogućnostima jedinice, organizuju u zemlji i inostranstvu, gde je jedan broj elitnih vojnika uspešno realizovao kurseve "US Ranger Course", kao i "Special Forces Qualification Course" u bazama "Fort Benning" i "Fort Bragg" u SAD. Kursevi ratovanja u zimskim i planinskim uslovima realizovani su u Norveškoj, Austriji, Italiji i Švajcarskoj.

NAORUŽANJE I OPREMA

Automat "HK-UMP" u kalibru 9x19 mm Parabellum Poluautomatski pištolj "Glock-17 Gen3" u kalibru 9x19 mm Parabellum

Status i nivo obučenosti elitnih vojnika srpske vojske podrazumeva odlično poznavanje karakteristika i efikasno rukovanje modelima pešadijskog naoružanja i opremom nacionalnih proizvođača. Takođe, velika pažnja posvećuje se izučavanju opreme i naoružanja koje je u upotrebi u armijama susednih zemalja, što se vidi i u prisutnosti određenih modela u naoružanju srpske jedinice. Nabavke od inostranih proizvođača vrše se shodno potrebama jedinice, a u zavisnosti od raspoloživih namenskih sredstava, jer se, imajući u vidu ekonomsku situaciju u Republici Srbiji, u namenska sredstva veoma pažljivo ulaže. Očigledna je i tendencija rukovodstva Ministarstva odbrane, odnosno Specijalne brigade, da u svakoj kategoriji opreme budu zastupljeni i proizvodi nacionalne namenske industrije i modeli iz inostranstva. Pored toga, prateći nova dostignuća iz ove oblasti, a na osnovu sugestija operativaca, izrađen je plan modernizacije sredstava koji bi trebalo da se realizuje u bližoj budućnosti.

U okviru sekudarnog naoružanja, jedinica raspolaže poluautomatskim pištoljima „CZ-99“ u kalibru 9x19 mm Parabellum proizvođača „Zastava oružje“ iz Kragujevca, kao i modelima „CZ-999“ u istom kalibru i od istog proizvođača, koje je pomenuti proizvođač razvio za potrebe jedinica za specijalne namene. Pištolji nacionalnog proizvođača u velikoj meri se koriste za potrebe selekcije kandidata za radno mesto u brigadi, ali se im poverenje često ukazuju i iskusni pripadnici, te se često mogu primetiti kao element njihovog ličnog naoružanja. Prisutan je i manji kontingent kompakt verzija ovih pištolja kod kojih je cev pištolja kraća za 8 mm, kao i navlaka, odnosno povratna opruga. Zajedničko pomenutim serijama pištolja jeste da su konstruisane po uzoru na čuvenu švajcarsku seriju poluautomatskih pištolja "SIG Sauer P-226".

Od modela koji se nabavljaju od proizvođača iz inostranstva, brigada raspolaže austrijskim poluautomatskim „Glock-17 Gen 3“ u 9x19 mm Parabellum, koji su nabavljeni za potrebe Bataljona za protivteroristička dejstva „Sokolovi“, a za potrebe spuštenog nošenja ovih modela izabrane su odlične futrole „BLACKHAWK! Serpa Tactical Level 2/3“. Pouzdanost ovih futrola obezbeđena je sistemom dvostrukog bravljenja/zaključavanja pištolja unutar futrole. U upotrebi su i nemački „HK-USP SD 9“ u kalibru 9x19 mm Parabellum, opremljeni i navojem za montiranje prigušivača pucnja, a nemačkim modelima su vojnici posebno zadovoljni. Za potrebe spuštenog nošenja nemačkih modela upotrebljavaju se kvalitetne polimerske futrole proizvođača "Vega Holster", nabavljene u crnoj boji. U ovoj kategoriji naoružanja treba spomenuti i izraelske „Jericho 941F“, takođe u 9 x 19 mm Parabellum.

Za potrebe bliske borbe (engl. Close Quarters Battle – CQB) pripadnicima na raspolaganju stoje pouzdani „HK-MP5“ kalibra 9x19 mm Parabellum. Zastupljeni su u raznim modelima, poput „HK-MP5 A2“ sa fiksnim kundakom izrađenim od polimera, zatim „HK-MP5 A3“ sa teleskopskim, pa prigušenim varijantama „HK-MP5 SD3“, kao i skraćenim „HK-MP5 K“. Uz ove, osnovni modeli iz ove kategorije naoružanja su i noviji „HK-UMP“ u 9x19 mm Parabellum, za koje nemački proizvođač smatra da bi trebalo da zamene legendarnu seriju „MP5“, a kao jedan od aduta ističe se i osetno niža cena „HK-UMP“. Pomenunti modeli najčešće se mogu videti kao deo naoružanja „Sokolova“, kao i 63. padobranskog bataljona. Prisutni su i modeli „Zastava M-85“ u 5,56x45 mm NATO i „Zastava M-92“ u 7,62x39 mm, oba od nacionalnog proizvođača „Zastava oružje“, s tim što bi se drugi model po više kriterijuma mogao označiti i kao karabin.

U kategoriji jurišnih pušaka primetan je veći broj modela. Značajan deo obuke izvodi se upotrebom pušaka nacionalnih proizvođača konstruisanih po sistemu Kalašnjikova u istočnom kalibru 7,62x39 mm, pa tako pripadnici na raspolaganju imaju modele „Zastava M-70 AB2“ sa preklapajućim kundakom, odnosno "M-70 AB1" sa fiksnim, kao i modele „M-70 ABX Black Thorn“ modifikovane za potrebe jedinica za specijalne namene. Pomenuti modeli opremljeni su mehaničkim nišanima „Mars“, izraelske proizvodnje. Puška „Zastava M-21“ u nekoliko modela dolazi u kalibru 5,56x45 mm NATO, a razvijena je u okviru nacionalnog vojnog projekta „Vojnik 21“. U kategoriju pušaka rađenih na osnovu sistema „Kalašnjikova“ može se uvrstiti i bugarska „Arsenal AR M-1“ u 7,62x39 mm. Pomenuti modeli mogu se, po potrebi, opremiti i potcevnim bacačima granata 40 mm, koji su rađeni po uzoru na modele ruskih konstruktora. U upotrebi su i specifične ruske „APS“ (rus. Автомат Подводный Специальный) namenjene za dejstva pod vodom. Ruska puška specifična je po tome što može ispaljivati posebno izrađene čelične strelice koje su pod vodom znatno efektivnije nego standardni puščani metak, a u brigadi koriste je ronioci 82. ronilačke čete 72. izviđačko-diverzantskog bataljona.



Od modela proizvođača sa zapada, brigada raspolaže odličnim puškama serije “HK-416” u modelu “D14. 5RS”, kalibra 5,56x45 mm NATO, nabavljenim za potrebe 72. izviđačko-diverzantskog bataljona, zajedno sa potcevnim bacačima granata 40 mm “HK-AG”. Od istog proizvođača dolaze i odlične puške “HK-G36” u modelima “Commando” i “KV”, svi u 5,56x45 mm NATO. Model “HK-G36 C” čini osnovno primarno naoružanje pripadnika Bataljona za protivteroristička dejstva Specijalne brigade, dok je model “KV” u upotrebi u 63. padobranskom bataljonu. U istom kalibru dolaze i poznate austrijske “Steyr AUG A-1” (Stg 77), nabavljene za potrebe 72. izviđačko-diverzantskog bataljona. Pored izražene modularnosti ove puške su poznate i po relativno maloj težini, dobroj preciznosti paljbe, a posmatraču pažnju privlači i neobičan dizajn oružja.

Modeli nemačkog proizvođača, zahvaljujući integrisanim Picatinny šinama dozvoljavaju montiranje taktičke opreme, a zavisno od konfiguracije opreme isto oružje se može prilagođavati potrebama različitih zadataka. Tako, pripadnicima na raspolaganju stoje odlični “red dot” nišani “Aimpoint CompM4” koji projektuju crvenu tačku veličine 2 MOA (ugaona minuta) i koje odlikuje odlična autonomija rada i pouzdanost. Na donju šinu mogu se montirati vertikalne drške proizvođača “Heckler & Koch”, “SureFire”, "UTG" i drugih, dok se taktičke lampe obično montiraju na bočne šine. Prigušivači pucnja nose oznaku “B&T”.

Od borbenih sačmarica u upotrebi su modeli “Zastava LP-12 PA” nacionalnog proizvođača, a od inostranih modela u brigadi su zastupljene “Mossberg M-590”, kao i odlične “Benelli M-4” i “Franchi Spas 15”.

U kategoriju oružja za podršku svrstavaju se laki mitraljezi “FN Minimi” u modelu “Para” sa teleskopskim kundakom koji dolaze od belgijskog proizvođača “FN Herstal” a predviđeni su za kalibar 5,56x45 mm NATO. Pored prihvatljive težine karakteriše ga i izuzetna preciznost paljbe. Neizostavno oružje u ovoj kategoriji je svakako “Zastava M-84” proizvođača “Zastava oružje”. Dolazi u kalibru 7,62x54 R, a kao uzor za konstrukcijska rešenja uzet je ruski PKM u istom kalibru. Teški mitraljezi “Browning M2HB” dolaze u moćnom kalibru 12,7x99 mm NATO (.50 BMG). Automatski bacači granata “Zastava M-93” kalibra 30 mm pokazali su se kao odlično oružje, a brigada raspolaže i sa “Prva petoletka SG-07” u 40 mm, kao i sa “MGL” u istom kalibru od “Krušika” iz Valjeva. Protivoklopni bacači raketa prisutni su u modelima “M-80 Zolja”, zatim “M-79 Osa”, kao i “Pors 9K111 Fagot”.

Autonomni ronilački aparat "Dräger" sa zatvorenim sistemom disanja Automat "HK-MP5 SD3" u kalibru 9 mm
Za potrebe preciznog gađanja pripadnici Specijalne brigade Vojske Srbije koriste poluautomatske puške “Zastava M-76” u 7,92x57 mm, kao i “Zastava M-91” u 7,62x54 R, koje je nacionalni proizvođač konstruisao po uzoru na sistem Kalašnjikova. Prisutan je i određen broj nemačkih “Heckler&Koch G3” u poluautomatskim varijantama. Ponos elitne jedinice srpske vojske jesu finske puške “Sako TRG” u modelima “21”, “22” i “42” koje koriste kalibre .308 Winchester (modeli “21” i “22”), odnosno .338 Lapua Magnum (modeli “42”). Za potrebe gađanja ove puške sa sistemom manuelnog repetiranja mogu se opremiti i odličnim nišanima “Schmidt & Bender Police Marksman II”. U kalibru .308 Winchester dolaze i odlične puške “SIG SG 3000”. Za potrebe uništavanja meta na većim distancama koriste se antimaterijalne puške “Zastava M-93 Crna strela” sa sistemom manuelnog repetiranja u kalibru 12,7x108 mm i 12,7x99 mm NATO, a od inostranih prisutne su poluautomatske “Barrett M-82 A1” u 12,7x99 mm NATO sa optikom “Swarovski 10x42”, kao i “bullpup” modeli “Barrett M-95” u istom kalibru.

Specijalistima ronjenja 82. čete podvodnih diverzanata na raspolaganju je pouzdana oprema proizvođača „Mares”, od koga se nabavljaju neoprenska ronilačka odela, te ronilačke maske među kojima su zastupljeni modeli „X Vision” pomenutog proizvođača. Za potrebe specifičnih zadataka, poslova i radnji mogu se koristiti i autonomni ronilački aparati sa zatvorenim krugom disanja poznatog proizvođača „Dräger”.

Od uniformi, u upotrebi su standardne dvodelne uniforme i kombinezoni Vojske Srbije “M-10” u digitalnoj ruralnoj šari, nacionalnog proizvođača “Jumko” iz Vranja, zatim maskirne uniforme “Dragon Tactical” sa šarom “M-03”, proizvođača “Mile Dragić”. Pomenuta šara je po mišljenju mnogih vojnika veoma dobro dizajnirana za potrebe prilagođavanja ruralnim uslovima na državnoj teritoriji. U istom modelu i od istog proizvođača dolaze i crne dvodelne uniforme koje su nabavljene za potrebe Bataljona za protivteroristička dejstva “Sokolovi”, a mogu se primetiti i starije uniforme rađene u maskirnoj šari “M-02”. Najveći kontingent taktičkih i balističkih prsluka, kao i šlemova nabavljen je od nacionalnog proizvođača "Mile Dragić", s tim što su za potrebe Bataljona za protivteroristička dejstva nabavljeni pouzdani balistički prsluci tipa "Ciras Plate Carrier" u crnoj boji, kao i modeli "Tasmanian Tiger Chest Rig MKII", takođe u crnoj.

U kategoriju zaštitne opreme svrstavaju se i kacige “JOBE”, kao i “Protec” kojima se ostvaruje zaštita glave pripadnika prilikom izvođenja alpinističke, odnosno padobranske obuke, ali i tokom izvođenja dejstava ili obuke na plovilima. Zaštita očiju ostvaruje se taktičkim naočarima “ESS”, a od proizvođača “Revision” dolaze modeli “Bullet Ant Tactical” i “Military Wolfspider”. Štitnici za laktove i kolena u različitim bojama dolaze od proizvođača “Mile Dragić”, a što se tiče taktičkih rukavica, u upotrebi su modeli više proizvođača, poput “5.11”, “BLACKHAWK!”, “Mechanix” i drugih. Imajući u vidu individualne afinitete i potrebe pripadnika, starešine dozvoljavaju da se oprema ove vrste nabavlja i privatno.

SARADNJA SA DRUGIM JEDINICAMA

Zalaganjem Komande Specijalne brigade i Ministarstva odbrane Republike Srbije, značajan deo obuke pripadnika jedinice izvodi se u saradnji sa jedinicama iz zemlje i inostranstva. Saradnja podrazumeva razmenu iskustava kroz bezbednosne seminare, specijalističke kurseve i združene vežbe. U Republici Srbiji saradnja i prijateljski odnosi postoje i sa elitnim policijskim jedinicama, a pored zajedničke obuke, saradnja se ogleda i u organizovanju i zajedničkom učestvovanju na sportskim takmičenjima raznih vrsta. Na Balkanu, Specijalna brigada ostvarila je odličnu saradnju sa grčkim jedinicama ETA i OYK sa kojima je u više navrata u Grčkoj i Srbiji organizovana ronilačka obuka, kao i razmena iskustava iz oblasti dejstava u urbanim uslovima. Takođe, grčke kolege su redovni takmičari i gosti na padobranskim višebojima koji se organizuju u Srbiji, a pored njih, pozivu se redovno odazivaju i ruski padobranci, kao i elitni vojnici iz Bugarske, Rumunije i sa Kipra. Tokom 2014. godine uspešno je organizovana velika i taktički veoma složena združena vežba "Srem 2014" u realizaciji srpskih elitnih vojnika i pripadnika ruske 106. gardijske vazdušno - desantne divizije iz Tule.

Sa elitnim italijanskim padobranskim pukom Col Moschin u više navrata je organizovana zajednička obuka iz oblasti urbanih dejstava, poslednji put tokom 2011. godine u kasarni "Rastko Nemanjić" u saradnji sa Bataljonom za protivteroristička dejstva "Sokolovi".

[1] U Prvom i Drugom balkanskom ratu.
[2] Srbija je u Prvom svetskom ratu izgubila 62 odsto muškaraca starosti od 18 do 55 godina, 53 odsto je poginulo, a devet odsto su ostali trajni invalidi.
[3] Savezna Republika Jugoslavije predstavljala je federaciju Republike Srbije i Republike Crne Gore, od 27. aprila 1992. godine do februara 2003. godine.
[4] Akronim za Jugoslovensku narodnu armiju.
[5] Izvor: oficijalni vebsajt Vojske Srbije.
[6] Izvor: oficijalni vebsajt Vojske Srbije.
[7] Simbol padobranske kupole je tradicionalna oznaka padobranskih jedinica. U praksi se često pogrešno koristi i za označavanje padobranske obuke, jer se zvanje padobranca označava simbolima raširenih krila koja izlaze iz padobranske kupole.

Tekst je autorsko delo administratora sajta. Tekst je u celini zaštićen autorskim pravima. Kopiranje ili preuzimanje na drugi način, bez dozvole administracije, podložno je tužbi.

Srpske jedinice:

SAJ

Žandarmerija

BVP s/n "Kobre"

Specijalna brigada

PTJ
© specijalne-jedinice.com | Sva prava zadržana | Pravila korišćenja